De eerste en meteen de langste dag. 214 kilometer vanuit Den Bosch richting het oosten, door Gelderland, over de Duitse grens en diep Westfalen in. Het landschap is vlak, de kilometers zijn lang, maar de spanning van dag een draagt je er doorheen. Onze jaarlijkse portie avontuur is begonnen — en het voelt meteen goed.

• Door het Brabantse en Gelderse platteland richting de grens
• De eerste kilometers op Duits asfalt — het avontuur begint
• 214 km op dag een: de langste etappe zit er meteen op

De Duitse weervoorspelling zei regen, maar het bleef de hele dag droog met een licht zonnetje — bonus! Minder bonus: bij de eerste klim dachten we die te kunnen omzeilen, waarna we door brandnetels naar boven moesten klauteren en Karin door een behulpzame Duitser met fiets en al over de vangrail werd getild. Alles voor het avontuur. Een koffiestop in Bielefeld op zo'n 50 kilometer maakte veel goed — en vanaf daar nog precies 111,11 km te gaan. Na elke pukkel rustten we boven uit met een zelfgemaakt energiereepje. Het laatste uur werden de benen zwaar, maar met de wind in de rug en een paar goede grappen is het goed toeven. Het leven is mooi. Vooral met de wind mee.

• Over de vangrail getild worden door een behulpzame Duitser — je beleeft het niet vaak
• Koffiestop in Bielefeld — en dan nog 111,11 km te gaan
• Zelfgemaakte energiereepjes op de heuveltoppen

Het voormalige Oost-Duitsland in. Langs de randen van het Harz-gebergte, door de eindeloze vlaktes van Sachsen-Anhalt. Het is stil hier — weinig verkeer, brede luchten, en af en toe een verlaten spoorlijn langs de weg. Je voelt de geschiedenis in het landschap. De benen draaien inmiddels op routine. De spanning voor morgen groeit: dan moet Berlijn vallen.

• Langs de Harz — je ziet de bergen maar blijft gelukkig in de vlakte
• Sachsen-Anhalt — weidsheid en stilte
• De sfeer van het voormalige Oost-Duitsland — rauw en fascinerend

Het regende zo hard en het was zo koud dat we snel zijn vertrokken zonder iemand een bericht te sturen. Maar Ron Zon kwam terug en Jan de Wind zat achterop. Route-kapitein Merel had weer schitterende fiets- en bospaden gevonden. Onze samenvatting van een reis dwars door Duitsland: schitterend. Wij hadden niet gedacht dat dit land zo mooi en zo groen was. Op de laatste etappe ging alles kapot: bidonhouder van Merel los, proviand op, en Karins derailleur kapot waardoor ze niet meer kon schakelen. Maar hé, moraal hoog houden en gestaag richting het eindpunt. En dat haalden we. We made it!

• Schitterende bospaden door Brandenburg — dankzij route-kapitein Merel
• Kapotte derailleur, lege bidons, proviand op — maar doorfietsen
• We made it! 665 km op eigen kracht, dwars door Duitsland